RODZINA

Dwujęzyczność jak się do niej dochodzi. Czyli dlaczego dziecko nie powinno wyrosnąć na jednojęzyczne

Stare afrykańskie przysłowie mówi: „Potrzeba całej wioski, by wychować jedno dziecko”. W naszym przypadku można by je zmodyfikować do: „Potrzeba dwóch wiosek, by wychować jedno dwujęzyczne dziecko”. Oczywiście nie jest to do końca prawdą, ale świetnie opisuje potrzebę dodatkowego wsparcia dla rodziny dwujęzycznej, która w trudach życia codziennego wychowuje następne pokolenie mówiące w językach ojczystych swoich rodziców.

Należy pamiętać, że każda rodzina samodzielnie podejmuje decyzję w kwestii wychowania swojego dziecka, a innym wypada ją uszanować oraz kibicować w dotarciu do celu.

Czasami jednak trzeba popełnić błąd, żeby następnie móc z niego wyciągnąć wnioski na przyszłość.

Dlatego na przykładzie rodziny, która zrezygnowała z uczenia dziecka drugiego języka można skrupulatnie przeanalizować jakie błędy popełnili i wynieść z nich jak najwięcej.

Nawet nie spróbowali

Niektórzy rodzice świadomie podejmują decyzję o tym, by uczyć dziecko jedynie języka społeczeństwa w którym się wychowuje. Zazwyczaj opierają ją oni na mitach dotyczących rodzin dwujęzycznych, które odbierają im wiarę we własne możliwości.

Poddali się

Innym razem jest tak, że mama z tatą decydują się na podjęcie próby nauczenia dziecka dwóch języków, jednak poddają się w momencie napotkania pierwszych problemów. Warto już na samym początku przyjąć realistyczne podejście do tematu i w razie jakichkolwiek kłopotów mieć przygotowany plan B.

Zaczęli zbyt późno

Kolejny typ rodziców to ci, którzy postanowili wprowadzić drugi język dopiero, gdy dziecko podrośnie i będzie umiało posługiwać się językiem większości. W takim wypadku jeden z rodziców będzie musiał zrezygnować z możliwości mówienia w języku ojczystym w domu, poprzez co może zapomnieć jak go prawidłowo używać i przekazanie posiadanej wiedzy dziecku w momencie, gdy ukończy 4-5 lat będzie znacznie trudniejsze.

Myśleli, że skoro inni nie dali rady to oni też nie dadzą

Jeśli wokół Ciebie jest pełno rodzin, które nie zdecydowały się by uczyć dziecko drugiego języka nie zniechęcaj się. Masz jeszcze czas, by odpowiednio wszystko zaplanować a następnie realizować swoje plany.

Nie wierzyli, że znają język na dobrym poziomie

Błędnie jest myśleć, że wszystkie dwujęzyczne dzieci mówią biegle w obu językach, gdyż to się bardzo rzadko zdarza. Dodatkowo ucząc dziecko drugiego języka można przy okazji podszkolić własne umiejętności.

 

Założyli, że trzeba być nauczycielem żeby uczyć

Niektórzy myślą, że trzeba posiadać przygotowanie nauczycielskie, żeby móc przekazywać swoją wiedzę dziecku. Jednak warto zwrócić uwagę, że głównego języka również uczymy dziecko bez jakiegokolwiek przygotowania, dlaczego więc nie spróbować podobnie z drugim językiem?

Bali się, że dziecko będzie mylić języki

Przeprowadzone dotychczas badania wykazują, że dwujęzyczne dzieci nie mylą języków, jednak nadal istnieje błędne przekonanie rodziców, że tak właśnie jest. Może warto zaufać statystykom?

Obawiali się odrzucenia

Istnieją rodziny, które zrezygnowały z uczenia dziecka drugiego języka ze względu na strach jednego z rodziców przed możliwością braku komunikacji z dzieckiem, gdyż nie zna on języka ojczystego swojego partnera. Trzeba pamiętać, że proces nauki języków jest długotrwały i możemy w tym czasie uczyć się razem z dzieckiem. Za jakiś czas maluch będzie mówił w obu językach i nie będzie problemu z komunikacją.

 

 

Na zakończenie przytoczę słowa Colin Baker:

Wygląda na to, że niektórzy rodzice wychowujący swoje dzieci na dwujęzyczne, wyszukują u nich problemów językowych. Boją się negatywnych konsekwencji wynikających z dwujęzyczności. Zbyt mało rodziców poluje na korzyści i pozytywne skutki wynikające z dwujęzyczności.
…..
Jak tylko pojawią się problemy w nauce, rozwoju języka lub problemy socjalne (niskie poczucie godności, niepewność siebie, mobbing) duża liczba rodziców ukierunkowuje się w stronę wiary, że dwujęzyczność jest możliwą przyczyną takiego stanu rzeczy. Kiedy jednojęzyczne dziecko ma problemy w szkole, rodzice kładą to na karb słabej motywacji dziecka, inteligencji, osobowości, metod nauczania lub szkoły.

Decyzja o wychowaniu dzieci na dwujęzyczne jest decyzją ważną. Jej wpływ na dzieci i rodziców będzie odczuwalny przez całe życie. Fakt bycia dwujęzycznym lub jednojęzycznym może warunkować dziecka tożsamość, warunki socjalne, nauczanie, zajęcia, małżeństwo, miejsce zamieszkania, podróże i sposób myślenia.

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

To Top